Bardzo rzadka odmiana "dobrego" szeląga mistrza Michała.
Te wprowadzone w 1416 roku szelągi to bardzo spójne pod względem odmian monety, wyróżniające się interpunkcją w postaci kropek i dłuższymi zakończeniami legend (najczęściej PRIM / PRVC).
Niniejsza sztuka to najprawdopodobniej przejściowy szeląg, wyróżniający się nie tylko krzyżami na początku legend (+MAG-S / +MON-ETA), ale również interpunkcją z trójlistków i literami M zaokrąglonymi zamiast prostych (jak na szelągach inflacyjnych).
W opracowaniu Vossberga określane jako inny typ (VII), w handlu bardzo rzadko spotykany.
Egzemplarz ze śladami czyszczenia mechanicznego.
Po nieudanych próbach reform, w okresie drożyzny, która wywołała rozruchy w Gdańsku, a także zamknięcia tamtejszej mennicy, 7 lipca udało się uzgodnić nową ordynację. Dokument ogłoszony przez wielkiego mistrza już 24 sierpnia 1416 roku, który rozpoczął okres dwóch walut.
Wprowadzono w nim nowe szelągi, w dobrym srebrze, charakteryzujące się długim krzyżem wychodzącym poza tarczę zakonną. Ich kurs określono po dwa "stare", "inflacyjne" szelągi Michała.
