Marcin Czubachowski urodził się 14 września 1889 r. w Mirosławicach koło Strzelna, w powiecie mogileńskim. Po ukończeniu szkoły, 13 października 1910 r., został powołany do służby wojskowej w armii niemieckiej. Do rezerwy zwolniono go 18 września 1912 r. Wraz z wybuchem I wojny światowej został ponownie zmobilizowany i skierowany do 140. Pułku Piechoty w Inowrocławiu, a następnie na front zachodni. Służąc jako strzelec w 358. Regimencie, 18 kwietnia 1918 r. został odznaczony pruską Czarną Odznaką za Rany. Ze służby w armii niemieckiej zwolniono go 10 grudnia 1918 r.
Od 1 stycznia 1919 r. jako ochotnik uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim. Już 2 stycznia został wyznaczony na dowódcę 4. Kompanii Strzelińskiej. Walczył m.in. pod Kruszwicą, Inowrocławiem, Szubinem, Rynarzewem i Suchoręczem. Po reorganizacji wojsk powstańczych, 16 marca 1919 r., został przydzielony do 4. kompanii 4. Pułku Strzelców Wielkopolskich. 1 kwietnia tego samego roku zgłosił się ochotniczo do Baonu Poznańskiego. Z dniem 1 stycznia 1920 r. został przydzielony do 55. Poznańskiego Pułku Piechoty, z którym wyruszył na front wojny polsko-bolszewickiej i uczestniczył w kampanii 1920 r. Za męstwo wykazane w działaniach wojennych został odznaczony Krzyżem Walecznych, który otrzymał łącznie trzykrotnie. Po zakończeniu wojny pozostał w 55. Poznańskim Pułku Piechoty jako podoficer zawodowy i osiadł w Lesznie. W toku dalszej służby awansował do stopnia chorążego. Z wojska odszedł na emeryturę 31 maja 1934 r.
Wymiary: ~10,5 x 16 cm.
